เธอจมน้ำตายที่สำโรง วิญญาณมาปรากฏกายให้คนเห็นอย่างต่อเนื่อง

               มาอีกเรื่องหลอนๆ ของ The Shock Fm เรื่องนี้มีชื่อว่า หลอนกันทั้งซอยที่สำโรง ถ้าได้อ่านเรื่องนี้ หลายๆ คนที่อยู่แถวสำโรงอาจจะมีสะดุ้งกันบ้างล่ะ ซารังจีฮเยไม่รู้ด้วยนะ ว่าอยู่ซอยไหน 
           

           เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อสี่ห้าปีที่แล้ว วันนั้นคุณกบไปกินก๋วยเตี๋ยวที่หน้าปากซอย ปรากฏว่ามีคนตกน้ำตายที่ข้างวัด คุณกบก็เลยตามไปดูด้วย เป็นผู้หญิงที่มีลักษณะเหมือนสติไม่ค่อยดี แต่ไม่ถึงกับคุยไม่รู้เรื่อง ซึ่งบ้านเธอห่างกับบ้านคุณกบแค่สองหลัง คือมีอีกหลังที่คั่นกลางอยู่ คนที่เห็นเหตุการณ์เล่าว่า ผู้หญิงคนนี้นั่งเล่นอยู่ที่บันไดท่าน้ำ แล้วอยู่ดีดีก็ลุกขึ้นยืนทำตาขวางๆ แล้วยกมือไหว้ เหมือนคุยกับใครอยู่ แล้วจู่ๆ ก็เดินจมหายลงไปในน้ำเลย
          เมื่อเอาศพไปไว้ที่วัด ตอนนั้นก็ดึกมากแล้ว และยังไม่ได้เอาศพใส่ในหีบศพ มีเพียงผ้าขาวที่ห่อคลุมศพไว้ตั้งแต่หัวจรดเท้า โดยวางศพไว้บนศาลาและให้สัปปะเหร่อดูแล สัปปะเหร่อเล่าให้ฟังว่าตอนที่ศพถูกห่อผ้าขาวไว้นั้น อยู่ดีดีผ้าขาวก็ตรงหน้าศพก็เปิดออกทั้งๆที่ไม่มีลม แล้วแกก็เดินไปปิด พอผ่านไปอีก ผ้าก็เปิดตรงขาอีก แต่ด้วยความที่แกค่อนข้างเคยชินกับเรื่องพวกนี้เลยไม่ได้คิดอะไรมาก
          ในช่วงเวลาที่จัดงานก็มีคนเล่าให้ฟังว่า คนที่มาร่วมงานคนหนึ่งต้องเดินกลับบ้าน พอเดินเข้าซอยเปลี่ยวก็รู้สึกเหมือนมีคนเดินตาม ตรงหางตาก็เห็นเหมือนมีคนตามอยู่ แต่ก็ยังเดินต่อไปปกติ ไม่ได้กระโตกกระตาก ถือว่ายังพอมีสติ พอมองไปอีกทีก็เห็นว่าเป็นผู้หญิงคนที่ตายตามมา เขาก็ยังเดินช้าๆ  แต่พอถึงบ้านเขาก็รีบกระโดดขึ้นบ้าน แล้วหันกลับไปดูก็เห็นชัดว่าเป็นคนที่ตายจริงๆ จึงบอกออกไปว่า ขอบคุณนะที่มาส่ง แล้วผู้หญิงคนนั้นก็เดินหายไปเลย
          มีอีกคนกลับมาจากต่างจังหวัด เขาไม่ทราบว่าผู้หญิงคนนี้ตายไปแล้ว พอขับรถผ่านก็เข้าไปจอดทักทายหยอกเล่นเหมือนปกติ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่เล่นด้วย เขาก็เลยไม่ได้สนใจแล้วเลิกหยอก พอกลับบ้านก็กลับไปเล่าให้คนที่บ้านฟังว่าไปเจอผู้หญิงคนนี้มา แต่เธอไม่ยอมเล่นด้วย ไม่พูดด้วย ที่บ้านก็ตกใจ แล้วเล่าให้ฟังว่าเธอตายไปหลายวันแล้วนะ
           ครั้งหนึ่งมีคนงานเขมรเลิกงานมาในวันที่ฝนตก ก็แวะมาซื้อของที่ร้านค้าที่บ้านคุณกบแล้วมาเล่าให้ฟังว่า เจอผู้หญิงคนหนึ่งตากฝนเดินเก็บขยะอยู่ แปลกคนแท้ๆ ฝนตกขนาดนั้นก็ยังไม่หลบ แม่คุณกบก็เลยบอกว่าเจอดีเข้าแล้วล่ะ
           เท่านั้นยังไม่พอ คนที่อยู่บ้านติดกันกับผู้หญิงคนนั้น มีอยู่วันหนึ่งเธอลุกขึ้นมาซักผ้าตอนประมาณตีสาม ซึ่งบริเวณที่ต้องซักผ้าก็อยู่ระหว่างบ้านคนตายกับบ้านของเธอ ระหว่างที่เธอเปิดน้ำซักผ้าอยู่นั้น ก็รู้สึกเหมือนมีคนดึงสายยาง เธอก็เลยหันไปดู ปรากฏว่าเจอผู้หญิงคนนั้นนั่งสาวสายยางอยู่ เธอก็วิ่งหนีทันที
           ผ่านไปสักพักคนตายน่าจะรู้ตัวแล้วว่าเธอตาย เพราะเริ่มเห็นว่าเธอเริ่มมาเดินร้องไห้ บางคนก็เห็นเธอมานั่งแกว่งเท้าในน้ำเล่น เธอคอยออกมาให้คนเห็นอยู่เป็นแรมเดือน แต่สุดท้ายเรื่องราวนี้ก็จางหายไปตามกาลเวลา


           เรื่องนี้ฟังแล้วนึกภาพตามออกเลยจริงๆ รู้สึกคลาสสิคและใกล้ตัวมาก ชอบหลอนแบบนี้กันไหมคะ


ฟังความหลอนแบบจัดเต็มที่ หลอนกันทั้งซอยที่สำโรง หลอนกันทั้งซอยที่สำโรง
ขอขอบคุณเรื่องเล่าจาก The Shock FM